Trauma na Oranjerellen duurt voort

Veertien jaar na de Oranjerellen in Pijnacker, in mei 2006, ligt het leven van voormalig politieman Ray van Broekhoven nog steeds in puin. Functioneren doet hij nauwelijks, de beelden van een woedende dronken menigte staat nog altijd op zijn netvlies, en hij voelt zich in de steek gelaten door de Nationale Politie.

In een schrijnend verhaal in de Volkskrant van zaterdag wordt beschreven dat de Centrale Raad van Beroep hem onlangs voor het eerst in al die tijd gelijk heeft gegeven. Hij verklaart zelf in het stuk dat de politieleiding destijds inschattingsfouten maakte, waardoor Ray en zijn collega’s onbeschermd tegenover tientallen onder invloed van drank en drugs verkerende jongeren kwamen te staan. Ook heeft de politie na afloop niet aan zijn zorgplicht voldaan en geweigerd om aansprakelijkheid te erkennen voor de psychische en materiële schade die hij en zijn collega’s opliepen.

Ondanks die voor de Nationale Politie vernietigende uitspraak heeft hij nog steeds niets gehoord van korpschef Akerboom.

Ieder voor zich

Van Broekhoven gaf in 2006 leiding aan de politie-eenheid die, slecht voorbereid en zonder afdoende communicatie, op de slotavond van de Oranjefeesten tegenover een doorgeslagen menigte kwam te staan. “Het was ieder voor zich”, vertelt hij in het verhaal in de krant. “Je vecht uit lijfsbehoud. Ik heb hele groepen voor me gehad. Ik had geen helm, geen beschermende kleding, alleen mijn beenkappen en mijn lange wapenstok. Mensen gooiden met stenen en flessen. Ik heb best wat mensen geraakt. Als je tegenover iemand staat, denk je: het is hij of ik. Sommigen kwamen ook gewoon weer terug. Ik heb meerdere keren gedacht: ik ga het niet redden, dit was het dan.’

Van Broekhoven raakte na de rellen psychisch volkomen in de kreukels. Pas veel later werd de diagnose posttraumatische stress stoornis gesteld: ptss. Maar de erkenning van de zijde van de korpsleiding dat de politie zelf volkomen tekort was geschoten, bleef jarenlang uit. Volgens hem is daar nog weinig in veranderd: nog altijd zijn er veel politiemensen die na heftige gebeurtenissen thuis komen te zitten en die er uiteindelijk helemaal aan onderdoor gaan.

Er zijn overigens veel lezingen over wat er werkelijk is gebeurd tijdens die fatale avond en nacht. Die stroken niet allemaal met de herinneringen zoals Van Broekhoven die laat optekenen.

Lees hier het verhaal in de Volkskrant van zaterdag

  1. Vooropgesteld: ik wil geen afbreuk doen aan de medische diagnose en ook niet aan zijn interne conflict met de politie. Laat één ding wel duidelijk zijn: het beeld wat door deze man geschetst wordt, correspondeert bepaald niet hoe die avond de werkelijke verhoudingen lagen. Verre van zelfs! Aanwezigen zullen zich niet herkennen in: 1- ‘woedende dronken menigte’ en
    2- ‘waardoor Ray en zijn collega’s onbeschermd tegenover tientallen onder invloed van drank en drugs verkerende jongeren kwamen te staan’. Een ander en bovendien completer beeld is nog te vinden onder https://www.hulpverleningsforum.nl/index.php?topic=31255.10. Tevens voor een journalistiek verslag gekoppeld aan een analyse verwijs ik graag naar een artikel van (ooggetuige!) Sjaak Oudshoorn uit 2008: https://www.telstar-online.nl/nieuws/actueel/65957/de-ware-feiten-van-de-rellen-nacht-2006

  2. De man heeft al vaker de publiciteit gezocht. Uit het AD van 20-12-19 meent hij ook een en ander te moeten ventileren: “Toen de sfeer op het feest omsloeg keerde een deel van de feestgangers zich tegen de politie. Van Broekhoven en zijn collega’s stonden tegenover 800 man die onder invloed waren en fietsen naar hen gooiden. ,,Ik zag hoe een paar jongens een collega schopten en sloegen. We moesten hem ontzetten, anders was hij doodgeslagen’’ zegt hij.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *